 |
Psie lata to ostatnia część - po Blaszanym bębenku
i Kocie i myszy - wielkiego dzieła Güntera Grassa - Trylogii Gdańskiej.
Trzeba dodać, że najbardziej ceniona przez samego autora.
W dwóch pierwszych księgach powieści (Ranne szychty i Listy miłosne) - rozgrywających się na tle pejzażu Gdańska i Żuław. Grass opowiada o radościach i trudach dorastania, o młodzieńczych marzeniach i bolesnych rozczarowaniach, o miłości, przyjaźni i zdradzie. Indywidualne losy bohaterów splata z historią Niemiec, od końca pierwszej wojny światowej do klęski Trzeciej Rzeszy w 1945 roku. Księga trzecia, rozrachunkowa (Materniady) - osadzona w realiach początkowo czterech stref okupacyjnych, a potem Republiki Federalnej - doprowadzona jest do czasów cudu gospodarczego w połowie lat pięćdziesiątych. W te ramy czasowe wpisuje Grass obraz nieznanego przedtem barbarzyństwa. Nie demonizuje przedstawionego świata, zawsze go uzwyczajnia, potwierdzając tym samym przekonanie Hannah Arendt o banalności zła. Niemieckiego drobnomieszczanina obwinia pisarz o bierność i milczące przyzwolenie na narodowy socjalizm, krwawą światową wojnę, obozy zagłady, a po upadku Trzeciej Rzeszy zarzuca temu samemu "poczciwemu" drobnomieszczaninowi szybką utratę pamięci, zamazywanie własnej przeszłości i pogrążanie się w zachłannym konsumpcjonizmie. Powieść Psie lata - pisarza urodzonego w Gdańsku w 1927 roku, honorowego obywatela miasta - uchodzi za jedno z arcydzieł literatury niemieckiej XX wieku, a jej autor uznawany jest przez wielu za sumienie narodu niemieckiego. |
|