 |
|
Hanna Domańska, niestrudzona popularyzatorka zabytków Pomorza Gdańskiego, urodziła się w Poznaniu, okupację hitlerowską przetrwała w Warszawie, od 1946 roku mieszka w Sopocie.
Studia z zakresu konserwacji zabytków oraz 30-letnia praca zawodowa umożliwiły jej zebranie materiału historycznego, wykorzystanego w artykułach naukowych, publikowanych w "Kwartalniku Architektury i Urbanistyki", "Studiach i Materiałach do Historii Wojskowości" oraz w Rocznikach: Olsztyńskim i Sopockim.
Autorka od 1977 roku zajmuje się również pracą popularyzatorską. Jej plonem są liczne artykuły prasowe, wypowiedzi w lokalnym radiu i telewizji oraz publikacje w ramach serii Ossolineum: Pomorze w zabytkach sztuki, monografia Żarnowca i Pucka (1977, 1985); dla Krajowej Agencji Wydawniczej: Muzeum Hymnu Narodowego w Będominie (1981, 1988), Śladami gdańskich zabytków (1987), Kamienne drzewo płaczu (1991); dla Agencji Wydawniczej TU: Kadisz gdańskich kamieni (1995), Żydzi znad Gdańskiej Zatoki (1997, 2000), Zapomniani byli w mieście. Dzieje Żydów sopockich w XIX i XX wieku (2001) i dla wydawnictwa Ureaus: Gdański Zakon Synów Przymierza. Dzieje żydowskiego wolnomularstwa w Gdańsku i Sopocie, lata 1899-1938 (2002) i dla Wydawnictwa Polnord-Oskar: Opowieści sopockich kamienic (2005), Eugenia pod Ukoronowanym Lwem. Dzieje loży i wolnomularstwa Gdańska i Sopotu. XVIII-XXI wiek (2006).
W ostatnich latach Hanna Domańska zaczęła badać dzieje sopockich budowli oraz ludzi z nimi związanych. Rezultatem tych dociekań jest prezentowana książka.
Za swą działalność otrzymała liczne odznaczenia państwowe i resortowe, a także okolicznościowe medale i nagrody, w tym "Sopocką Muzę" oraz Medal 100-lecia Miasta Sopotu.
|