Wróżby kumaka

Günter Grass
Wróżby kumaka

Przełożył Sławomir Błaut

Tytuł oryginału Unkenrufe
Projekt graficzny serii Zygmunt Gornowicz
Projekt okładki i strony tytułowej Zygmunt Gornowicz
Opracowanie typograficzne Marek Rudowski
Gdańsk 2004
ISBN 83-86181-50-8
232 strony, format 145 x 205, oprawa miękka
Cena w księgarni internetowej L&L 25,60

Strona główna

Książki Güntera Grassa

O autorze

ZAMÓW

Na podstawie książki realizowany jest film, który wejdzie na ekrany w niedługim czasie. Obecne wydanie książki jest wzbogacone fotosami z planu filmowego.
Wróżby kumaka, powieść laureata literackiej Nagrody Nobla '99, pisarza urodzonego w 1927 roku w Gdańsku i honorowego obywatela tegoż miasta, ukazała się w Niemczech w 1992 roku.
     Po owczarkach z wilczym rodowodem (Psie lata), po realnych i mitycznych ślimakach (Z dziennika ślimaka), po nieśmiertelnej i wszechwiedzącej rybie (Turbot) oraz po szczurach, dla których nie było miejsca w Arce Noego (Szczurzyca), literacki zwierzyniec Güntera Grassa wzbogacił się we Wróżbach kumaka o rodzinę płazów zadomowioną od dawna również na Kaszubach i Żuławach i mającą swoje miejsce w świecie alegorii. Kumacze wołanie w tradycji niemieckiej jest przestrogą, zapowiedzią nieszczęścia, znakiem złej wróżby.
     W powieści towarzyszy ono zrodzonej nieoczekiwanie miłości niemłodej już pary, Polki i Niemca, pomyślnym w zasadzie wstrząsom okresu przemian po upadku komunizmu, wystawionym na różne niebezpieczeństwa wysiłkom podejmowanym w imię szczytnej idei polsko-niemieckiego pojednania. Afirmacja życia i ludzkiej aktywności podszyta jest tu sceptycyzmem, realizm stapia się z wizyjnością, mocne stąpanie po ziemi z wybieganiem w czas nadchodzący. Kumak u Grassa to nie tylko zwierzę o złowieszczym głosie, to także człowiek, który krytycznie patrzy na teraźniejszość, zagląda w przyszłość i widzi rzeczy dla innych niewidzialne. Mówi o nich, napomina, ostrzega i wróży niczym Kasandra.
     Günter Grass jeszcze raz daje dowody swego przywiązania do krainy lat dziecinnych i rodzinnego miasta. We Wróżbach kumaka przywołuje kaszubskie krajobrazy i dociera do zakątków Gdańska dotychczas nie odwiedzanych: kościołów - Świętego Jana, mennonitów, Bożego Ciała, ocalałych resztek dawnych cmentarzy, wędruje po tętniących ruchem targowiskach, przemierza zaułki i uliczki Głównego Miasta.

		Na podstawie książki realizowany jest film, który wejdzie na ekrany w niedługim czasie. Obecne wydanie książki jest wzbogacone fotosami z planu filmowego. Wróżby kumaka, powieść laureata literackiej Nagrody Nobla '99, pisarza urodzonego w 1927 roku w Gdańsku i honorowego obywatela tegoż miasta, ukazała się w Niemczech w 1992 roku. Po owczarkach z wilczym rodowodem (Psie lata), po realnych i mitycznych ślimakach (Z dziennika ślimaka), po nieśmiertelnej i wszechwiedzącej rybie (Turbot) oraz po szczurach, dla których nie było miejsca w Arce Noego (Szczurzyca), literacki zwierzyniec Güntera Grassa wzbogacił się we Wróżbach kumaka o rodzinę płazów zadomowioną od dawna również na Kaszubach i Żuławach i mającą swoje miejsce w świecie alegorii. Kumacze wołanie w tradycji niemieckiej jest przestrogą, zapowiedzią nieszczęścia, znakiem złej wróżby. W powieści towarzyszy ono zrodzonej nieoczekiwanie miłości niemłodej już pary, Polki i Niemca, pomyślnym w zasadzie wstrząsom okresu przemian po upadku komunizmu, wystawionym na różne niebezpieczeństwa wysiłkom podejmowanym w imię szczytnej idei polsko-niemieckiego pojednania. Afirmacja życia i ludzkiej aktywności podszyta jest tu sceptycyzmem, realizm stapia się z wizyjnością, mocne stąpanie po ziemi z wybieganiem w czas nadchodzący. Kumak u Grassa to nie tylko zwierzę o złowieszczym głosie, to także człowiek, który krytycznie patrzy na teraźniejszość, zagląda w przyszłość i widzi rzeczy dla innych niewidzialne. Mówi o nich, napomina, ostrzega i wróży niczym Kasandra. Günter Grass jeszcze raz daje dowody swego przywiązania do krainy lat dziecinnych i rodzinnego miasta. We Wróżbach kumaka przywołuje kaszubskie krajobrazy i dociera do zakątków Gdańska dotychczas nie odwiedzanych: kościołów - Świętego Jana, mennonitów, Bożego Ciała, ocalałych resztek dawnych cmentarzy, wędruje po tętniących ruchem targowiskach, przemierza zaułki i uliczki Głównego Miasta.